Ja, en dit is een belangrijke valkuil. Ook tijdelijk gebruik van een fossiele auto, bijvoorbeeld bij onderhoud of schade, kan onder de regeling vallen.

Omdat de heffing per maand werkt, kan zelfs één dag vervangend vervoer leiden tot kosten voor een hele maand.

In de basis komt het neer op drie keuzes. Je kunt overstappen op volledig elektrische voertuigen, afzien van een auto van de zaak of aantoonbaar geen privégebruik toestaan.

In de praktijk betekent dit vooral dat je opnieuw moet kijken naar je wagenpark en mobiliteitsbeleid.

Als werkgever moet je kunnen aantonen dat een auto uitsluitend zakelijk wordt gebruikt. In de praktijk betekent dat dat privégebruik en woon-werkverkeer volledig uitgesloten moeten zijn.

Dat vraagt om duidelijke afspraken, een sluitende rittenregistratie en actieve controle. Zonder dat bewijs wordt al snel aangenomen dat er wél sprake is van privégebruik.

De berekening lijkt eenvoudig, maar de praktijk zit in de details. Je betaalt 12% van de cataloguswaarde per jaar, maar de heffing wordt per maand bepaald.

Als een auto in een maand ook maar één dag ter beschikking staat voor privégebruik, dan betaal je voor die hele maand een twaalfde van het jaarbedrag. Dat betekent dat zelfs kort gebruik in een maand al leidt tot volledige maandkosten.

Voor auto’s die vóór 1 januari 2027 al ter beschikking zijn gesteld, geldt een overgangsregeling. Voor deze auto’s betaal je geen pseudo-eindheffing tot 17 september 2030.

Als een contract daarna doorloopt, kan de heffing alsnog gaan gelden vanaf dat moment.

De pseudo-eindheffing geldt per auto en niet per bestuurder. Het maakt dus niet uit hoeveel medewerkers de auto gebruiken.

Zodra de auto in een maand voor privégebruik beschikbaar is, geldt de heffing voor die maand.

Nee. De pseudo-eindheffing is expliciet een werkgeversheffing en mag niet worden doorbelast aan de werknemer. Het idee achter de regeling is juist dat de prikkel bij de werkgever ligt om andere keuzes te maken in het wagenpark.

Neem contact op met onze mobiliteit experts.

De pseudo-eindheffing geldt uitsluitend voor personenauto’s die niet volledig emissievrij zijn. Dat betekent dat benzine-, diesel- en hybride voertuigen onder de regeling vallen.

Volledig elektrische auto’s en waterstofauto’s vallen buiten de regeling. Hetzelfde geldt voor bestelauto’s en andere bedrijfsvoertuigen, omdat die niet onder de categorie personenauto’s vallen.

De regeling geldt voor werkgevers die loonheffing afdragen. Dat betekent dat ook bv’s met een dga hieronder vallen. Ondernemers die via de inkomstenbelasting belast worden, zoals zzp’ers en eenmanszaken, vallen buiten de regeling.

Je betaalt de pseudo-eindheffing als een fossiele personenauto vanaf 1 januari 2027 ter beschikking wordt gesteld aan een werknemer en deze ook privé gebruikt mag worden.

Belangrijk daarbij is dat woon-werkverkeer altijd als privégebruik wordt gezien. Dat maakt de regeling strenger dan de bijtelling, waar woon-werkverkeer juist als zakelijk geldt.

De impact zit niet alleen in die 12%, maar vooral in de optelsom van keuzes. Contractduur, vervangingsmomenten en beleid rondom privégebruik gaan allemaal zwaarder meewegen.

Juist daarom is dit geen losse maatregel, maar iets dat je mobiliteit als geheel raakt.

Zolang de auto bij dezelfde werkgever blijft, verandert er niets. De oorspronkelijke datum van terbeschikkingstelling blijft leidend en de overgangsregeling blijft dus gewoon gelden.

Het maakt daarbij niet uit wie er in de auto rijdt. De regeling kijkt naar de auto, niet naar de bestuurder.

Als een auto naar een andere werkgever gaat, ontstaat er een nieuwe terbeschikkingstelling. Daarmee vervalt de overgangsregeling en kan de pseudo-eindheffing direct van toepassing zijn.

Dit kan ook spelen binnen een holding als er sprake is van een ander loonheffingennummer.

De pseudo-eindheffing is een extra belasting voor werkgevers op fossiele personenauto’s die ook privé worden gebruikt. Het gaat om benzine-, diesel- en hybride auto’s.

Vanaf 1 januari 2027 betaal je als werkgever 12% per jaar over de cataloguswaarde van deze auto’s. Deze heffing komt volledig voor rekening van de werkgever en staat los van de bijtelling voor de werknemer.

Stap nu al zoveel mogelijk over op elektrisch rijden. Veel werkgevers denken nog dat een elektrische auto duurder is, maar dat klopt vaak niet.

Kijk je naar de totale kosten over de hele leaseperiode (de Total Cost of Ownership)? Dan is een elektrische auto in veel gevallen juist voordeliger.

Dus: kies slim, denk vooruit en voorkom verrassingen straks.

Voor de pseudo-eindheffing wordt privégebruik breed geïnterpreteerd. Daar valt niet alleen privé rijden onder, maar ook woon-werkverkeer.

Er is geen grens zoals bij de bijtelling. In principe kan één rit al voldoende zijn om de heffing te laten gelden.

Stel uw vraag in het formulier